bir gün
Hz.Ebu bekir
yoldan gelir çok sıcak çölden gelmiştir
harare tlidir
çadıra girinc e
kendis ine bir bardak souk su ikram ederle r
eline alır
ağzına kadar götürür
soukluğunu anlamıştır
içemez elleri titrer
bardağı bırakır
ağlamaya başlar
sonra sorarl ar
ey Allah ın rasulu nun halife si neden?
O da derki
bir gün efendi mizi gördüm
dünyanın dile gelip kendis ine şöle dediğini sölemişti
ben kendim i sana kabul ettire medim (dünya efendi mize sölüyor) ama senden sonrak ilere kabul ettire ceğim
korkarım o ben olacağım
o nedenl e içmedim
bakınız
su da netice de bir dunya nimeti dir
evet helald ir
ama
o durumd a
o sıcakta
susuz kalmış bir insan
o anda gözü su dan başka bişey görmez
nefsi için
o anda su dan tatlı başka bişey yoktur
o nedenl e o harare ti gtecin ceye kadar bekliy or
sonra içiyor
nefsin in o en dayanılmaz anının gecmes ini bekliy or
oysaki helald ir bu fetvadır ama Hz.Ebu bekir dekide takvadır..